En Guus zingt ook nog steeds

Het was de eerste keer dat ik even terug was. Bruiloft van een goede vriend, dus daar onderbrak ik graag even mijn eeuwige emigratie voor. Weekje over uit New York, afdalen naar Tilburg om te dansen, te drinken en te zingen op de muziek van een groots artiest. Alleen had ik nog nooit van hem gehoord.

De Volkskrant had vanochtend een alleraardigst profiel van Guus Meeuwis. Al veertien jaar aan de top met Nederlandse ballades. Een beschrijving van zijn succes dat uit de lucht was komen vallen. Het is een Nacht, zo meen ik, was de naam van het nummer waarmee de Tilburgse student de hitparade in de zomer van 1995 had bestormd. Hij kwam even kort optreden op de bruiloft, en iedereen was door het dolle heen.

Behalve ik. Want ik kende hem dus niet.

En eigenlijk nog steeds niet. Met uitzondering van een cd’tje dat ik per post ontving toen ik inmiddels van New York via Washington in Londen was terecht gekomen. Een lied over Brabant. Een fijn lied, en het maakte warme gevoelens los. Hoe langer je weg bent, hoe nostalgischer je wordt over je ijlere wortels. Dus was Guus, die ik niet kende, een vertolker van jeugdsentiment. Nu ik weer terug ben, glimlach ik om die emotie. Want Brabant, nee Brabant mis ik eigenlijk helemaal niet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: