Multimedia math: E = mc2

The formula finally dawned on me. The essential dilemma: How do you maximize as a multimedia journalist, and how do you maintain strict loyalty to every single medium?

My recent two day trip to Wales made it clear. Finally.

Two days with the sheep

Click on the picture for the complete production.

And here’s the formula, which might sound familiar: E = mc2

E = the whole package

m = video and still images

c = audio and voice track

2 = mixing it up for all three media

 

Story line: Sheep farmers in Wales are suffering big time.

The loot:

(click on the links to watch, listen and read)

Television gets a story (2 minutes) in which I follow a sheep farmer in the hills and visit the Winter Fair.

Radio gets a story (4 minutes) from elsewhere in Wales with a different farmer, who happens to be Dutch.

Internet gets a separate photo slide (44 pictures, 2 minutes), consisting of one frame shots that I distill from my video footage. I also use audio as background and tape a voice track.

There is also an online article (500 words), about the Dutch farmer and his daily struggle as an illustration for the wider problems in Wales. Includes a picture portrait taken with a digital photo camera.

All four pieces are unique and authentic in their own right, and also supplement each other. They are gathered on the same page. On radio and television the presenter refers to more background on the NOS site. That’s the crossmedia aspect to it.

I guess that’s it. No brain surgery, really. After all, the formula also stipulates that it’s all relative.

Advertisements

11 Responses to “Multimedia math: E = mc2”

  1. Mark Deuze Says:

    cool, Tim. where does interactivity fit in? because in the deliberations of the contemporary reporter, s/he has to make an informed decision whether or not the story required/would be enhanced by some kind of interaction – either on the basic level of comments/feedback, or on the most advanced level of uploading additional content and/or open sourcing (parts of) the story…

    or is I (for interactivity) the trajectory of E=mc2? as in: I(E=MC2)?

  2. overdiek Says:

    Interactivity is definitely an omission in this particular package. I do value it highly, as you can see on my general NOS weblog:
    http://www.nos.nl/nosjournaal/columns/londen/_overzicht_weblog_tim_overdiek.html
    Here I challenged the readers for example to participate in a naughty petition to 10 Downing Street, to convince the prime minister that the UK should give up driving on the left.
    Also last year I let the readers come up with the date of Tony Blair’s departure (nobody got it right)
    And that’s on top of course of the possibility to email me with remarks, comments or the usual rants.
    Later this month NOS will restart the whole blogosphere, and I hope to be able to expand the interactivity. I will keep you posted.
    (As for your formula, man, I’m totally lost by those haakjes)

  3. overdiek Says:

    Five minutes later, Mark, and I realize that it is actually quite simple to add an extra line under the article with my email address. Which I just did. Let the deluge begin. I know, it’s not the interactivity as you describe, but it is something. Right?

  4. Mark Deuze Says:

    well, i’m just thinking… considering the ‘future of media’ (at the moment preparing a talk on the topic, so bear with me here), which involves a gradual shift towards portable, personalized, networked, and interactive devices and – thus – content, I’d argue that I (Interactivity) is the multiplier, accelerator, or amplifier if you will of E=MC2. hence the haakjes.

    in other words: whatever you will decide to do as a reporter with including or excluding interactive options at any particular story or story element, supercharges all the other parts and aspects of the package.

    for example: people will access your story (and find out about your story) through I, and then will move on through E, M, and C, in no particular order (hence the relativity).

    am i getting lost?

  5. overdiek Says:

    Gotcha. Nobel Prize is in the mail.

  6. Arno Says:

    Interactivity… I almost forgot. I’m gonna email you with the good news about interactivity at NOS immediately

  7. overdiek Says:

    Thanks Arno, just received your email about the NOS blog future. Sounds great. That’s gonna be fun. (We’ll leave the rest guessing for now.)

  8. Clement Tonnaer Says:

    Dear maniac, we took a close look at your eureka-pieces and here are our votes. I’ll continue in Dutch. I don’t want you (or us) to feel embarrased.

    Wij zijn 20 derdejaars studenten van de FHJ in Tilburg. We begonnen met het radio-item. Op mijn neutrale vraag of iemand dat item thuis helemaal zou hebben beluisterd kreeg ik geen handen omhoog…

    Waarom niet? Vanuit de heup enige kritische noten:
    1. valse start met loeiende koeien in een schapenverhaal
    2. erg kale achtergrond met weinig aanknopingspunten, zodanig dat een paar studenten zelfs dachten dat een enkele vraag later opnieuw was ingesproken
    3. wie is de boer? Geen persoonlijke details die binding opleveren
    4. geen emotie. De boer blijft wel erg nuchter onder de dreigingen
    5. geen doorvragen naar persoonlijke consequenties voor zijn eigen bestaan
    6. geen staand slot,wel inhoudelijk (abattoir) maar niet qua vormgeving.

    Het tv-item vond iedereen veel aantrekkelijker en ook de site bevatte veel meer ‘taste’ en vormde bijna een column-achtige vertelling inclusief ‘rondborstige dames die weten wat een carnivoor behoeft’.
    Wel waren er vragen over de noodzaak om er een slide-show bij te stoppen. Niemand vond dat meerwaarde opleveren bij het sterk vertelde verhaal. Waarom dan toch? Wil je de luisteraar via visuele prikkels vasthouden?

    Dan is er nog het algemene probleem van de journalist die te maken heeft met dreigende toestanden. Vergelijk het met dreigende hongersnood, dat blijft een moeilijk te ‘verkopen’ verhaal. Bovendien was deze boer,zo bleek later uit het grote verhaal,niet helemaal zo somber want hij had meer ijzers in het vuur, vandaar die loeiende koeien. Hoe breng je die dreiging over op een Nederlands publiek dat dezer dagen vooral wordt bestookt met oproepen om minder vlees te eten…
    Tot zover een paar reacties. We zijn benieuwd naar je commentaar!
    Happy days, voor jou en de jouwen…

  9. overdiek Says:

    Vrienden uit Tilburg,
    Dank voor de uitgebreide feedback. Zeer gewaardeerd. Ik reageer stapsgewijs.

    1, 3. Het radio-verslag was een puur radio-verhaal, en staat op de website als aanvulling op het artikel met slide-show. In het verhaal lees je dus al over de boer, zie je hem (foto) en als je dan meer over hem wilt horen, dan kun je de audio-link aanklikken.
    Als het audio je beginpunt is, dan val je inderdaad middenin een valse start. Wat ontbreekt, en eigenlijk bij de mediaplayer had moeten worden geplakt was de hierna volgende inleiding, zoals die wel is uitgesproken in de radio-uitzending.

    INTRO radio-repo
    Twee keer mond- en klauwzeer, en de vogelgriep, en blauwtong. 2007 was een zwaar jaar voor de Britse vee-industrie. In Wales ontsnapten de boeren weliswaar aan besmettelijke uitbraken, maar door de strenge exportbeperkingen van het afgelopen jaar zijn vooral de lokale schapenhouders zwaar gedupeerd. Ze dreigen failliet te gaan, nu zelfs gezonde schapen massaal worden afgemaakt. Jan Rodenburg woont al 29 jaar in Wales. Hij houdt schapen en, zoals het een goeie Nederlandse boer betaamt, ook melkkoeien:
    (mededeling voor presentator: dat van die koeien moet er wel even bij want er beginnen geen schapen te blaten maar koeien te loeien)

    Dat verklaart een hoop wellicht. Boerin had de schapen net te eten gegeven, en die maken dan geen geluid meer. En da’s lastig voor een radiomaker. Vandaar het geluid met de koeien (die hadden nog niet gegeten en stonden me een partij te klagen.)

    2. Yep, klopt. Achteraf is een vraag ingesproken. (Ethiek?) Her en der de repo moeten inkorten en passend maken, en dan moet je wel eens een noodgreep uitvoeren. Creatieve dynamiek (aardig geformuleerd argument, al zeg ik het zelf) wint het soms van authentieke overlengte. Maar feiten blijven overeind.

    4. Tja, emotie en een boer. We gaan niet bewust op zoek naar jankverhalen. Dit is wie hij is. Her en der zucht-ie, maar tegelijkertijd benadrukt hij ook dat Welsh boeren uiteindelijk er weer de schouders onder zetten.

    5. Een verhaal is slechts zelden honderd procent compleet.

    6. Mee eens, het begon aardig met geluid, maar uiteindelijk verwerd het een gesprek in een weiland waar stomme schapen alleen stonden te kijken, en niet te blaten. Hekje open en dicht.

    Komt ook grotendeels door produktie-omissie. Ter plekke (bij de Winter Fair) kwam ik tot de ontdekking dat er elders in Wales een Hollandse boer woonde. Die ‘s avonds getraceerd, en de volgende ochtend opgezocht dank zij gaatje in de agenda. Leidde tot extra vijf uur rijden in Wales en, da’s het belangrijkste, een apart radio-verhaal. Nog altijd beter dan een radio-verhaal maken met de boer die in het tv-verhaal opdook. Kwalitatieve onderwerpskeuze.

    Televisie-repo moet je ook los zien van de internet-produktie. Dat is uiteindelijk ook de extra service bij het web-verhaal. De slide-show was bedoeld als multimedia storytelling onderdeel. Het liefst had ik apart foto’s gemaakt, maar dit was een compilatie van stills uit het video-materiaal. Als ik strenger had geselecteerd, had ik minder en mooiere plaatjes gezocht die op zich het beeldverhaal hadden verteld. Ik vond het nodig om er ook bij te vertellen. Die tekst had ook veel soberder gekund.
    Een collega van de BBC was er eveneens erg kritisch over. De slideshow had beter gekund. Hij gaf me enkele links naar voorbeelden zoals het volgens hem wel hoort. Kijk zelf maar.

    http://news.bbc.co.uk/2/hi/in_depth/629/629/4736362.stm

    http://news.bbc.co.uk/2/hi/in_depth/629/629/6748859.stm

    En tot slot ‘het algemene probleem’. Ben ik niet met jullie eens. Het was eenvoudig te verkopen. Maar dat blijkt wellicht ook uit de INTRO voor de televisie-repo:
    Het was een dramatisch jaar voor de Britse vee-industrie. Twee keer mond- en klauwzeer, en de vogelgriep en blauwtong doken op in Engeland. Wales ontsnapte aan besmettelijke uitbraken. Maar door strenge export-beperkingen zijn vooral schapenhouders zwaar gedupeerd. Boeren dreigen failliet te gaan, nu zelfs gezonde schapen massaal worden afgemaakt.

    Dat spreekt toch voor zich, deze intro-tekst, en de reportage kleurt dat in.

    Al met al is het vooral een probeersel om een multimediale reportage op twee manier te vervaardigen:
    1. Je doet het helemaal zelf. Zelf filmen, opnemen en monteren. Voor drie verschillende media met drie verschillende invalshoeken.
    2. Je probeert het tegelijkertijd te laten samensmelten. Duidelijk wordt dat dat niet honderd procent is overgekomen. Iets om mee te nemen bij een volgende poging. If you don’t try…

    Tot slot, op Clements vraag of jullie de radio-repo thuis helemaal zouden hebben afgeluisterd waarop geen enkele hand de lucht in ging, wel, daar heb ik maar ‘e’en antwoord op: Alle twintig 300 strafregels: Ik luister voortaan elke repo van Tim tot het eind.

    En nu naar Bet Kolen, stelletje snotneuzen.

  10. Student (not Mom) knows best « Multimedia Maniac Says:

    […] (Check for yourself, albeit in Dutch, in the comments below the entry on multimedia math.) […]

  11. vakantiehuis Says:

    Leuke site!. Er zijn nog weinig goede sites over dit onderwerp te vinden.
    Ben blij met jullie toevoeging!
    Ik kan helaas geen bookmark aanmaken naar overdiek.wordpress.com in Firefox. 😦 Weten jullie hoe dit komt?

    Groetjes Barbara

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: