Vertrouwde Vreemdeling

Op de bank en in alle staten

overdiek — Wed, 05 Nov 2008 02:32:40 +0000

Nee, Overdiek mist het Amerikaans correspondentschap helemaal niet. Rustig, thuis op de bank en toch in alle staten, om kwart voor twee aangeschoven. Met de televisie aan, twee laptops, luisterend naar de radio, en diverse tussenstanden, plus natuurlijk dat onmisbare gut feeling…

Tradities tellen

overdiek — Sat, 01 Nov 2008 16:26:49 +0000

Beetje een traditie, om een lijstje te maken. Een lijstje ditmaal van tradities, en wij van de NOS berichten erover.

tcm:5-436990

Ik bezie alle honderd tradities en herken mezelf in 59 voorbeelden. De laatste in de rij: Het Achtuur Journaal bekijken. (Naar goede traditie maar eens professioneel over bloggen.)

1. Pakjesavond, Sinterklaas

2. Kerstboom zetten, Kerstmis

3. Vrijmarkt, Koninginnedag

4. Oliebollen, Oud en Nieuw

5. Eieren, kleuren Pasen

6. Raad van Elf, Carnaval
7. Beschuit met muisjes, Geboorte
8. Kaarsjes uitblazen, Verjaardag
9. Sint-Maartenzingen
10. Haring happen
11. Luilak, Pinksteren
12. Stamppot eten
13. 4 & 5 mei vieren
14. Suikerfeest, Ramadan
15. Abraham zien
16. Moederdag, Vaderdag
17. Driekoningenzingen
18. Palmpaasoptocht
19. Schaatsen en IJspret
20. Kermis
21. Naar de markt
22. Erwtensoep
23. Drop
24. Speculaas
25. Biertje drinken
26. 1 aprilgrap
27. Dauwtrappen Hemelvaart
28. Nederlandse taal en Dialect
29. Naar de kerk gaan
30. Circus
31. Koffie drinken
32. Gilden
33. Oranje versieren, Voetbal
34. Fietscultuur
35. Ringen wisselen, Huwelijk
36. Prinsjesdag
37. Klederdracht
38. Samen naar de kroeg
39. Peperkoek
40. Draaksteken Beesel
41. Sunderklaas Waddeneilanden
42. Valkerij
43. Reuzencultuur
44. Valentijnsdag
45. Hard werken
46. Pannenkoeken
47. Kolven
48. Kaas
49. Allerzielen
50. Fierljeppen
51. Op vakantie gaan
52. Elfstedentocht
53. Broodje Pom
54. Meidenmarkt Schoorl
55. Carbidschieten
56. E-mails lezen
57. Verhalen vertellen
58. Keti Koti
59. Bloemen- en fruitcorso
60. Offerfeest
61. Mariaverering
62. Jenever
63. Shantykoren
64. Midwinterhoorn blazen
65. Vrijgezellenavond
66. Kaatsen Friesland
67. Bidden voor het eten
68. Kaarsje aansteken bij een heilige
69. Chinees drakenfeest
70. Holi en Phagwa
71. Frietje met …
72. Klootschieten
73. Zuinig zijn
74. Besnijdenis jongens
75. Nijmeegse vierdaagse
76. Spelletjes spelen
77. Thuis opbaren, Dood
78. Spreekwoorden
79. Draaiorgelmuziek
80. File rijden
81. Beugelen
82. Processies
83. Hagelslag
84. Passiespelen Tegelen
85. Limburgse vlaai
86. Vee- en paardenmarkten
87. Jom Kippoer
88. Rouwmonumenten langs de weg
89. Islamitisch Nieuwjaar
90. Nasi Bami
91. Warme chocolademelk
92. Volksdans
93. Dierendag
94. Maria biscuit
95. Gay Parade
96. Bijgeloof
97. Grote schoonmaak
98. Eerste Communie
99. Rosj Hasjana en Divali
100. 8 Uur journaal kijken

Forens met stilstaand blik

overdiek — Wed, 29 Oct 2008 06:53:52 +0000

In gedachten verzonken, schreef ik eerder, als ik op weg ga naar mijn werk en naar mijn huis. Gevaarlijk. Erger is natuurlijk als forens een dagelijkse slakkegang te moeten incasseren. Het overkomt me gelukkig niet vaak. Luisterend naar de radio in die file, hoor ik van een verkeerspsycholoog dat je in zo’n file ook rustig kunt nadenken, naar een audioboek kunt luisteren of de dag doornemen. Optimisme, daar houd ik wel van.

Forens met vooruitziende blik

overdiek — Mon, 27 Oct 2008 20:35:20 +0000

Gevaarlijk hoor, forensje zijn. ‘s Morgens en ‘s avonds dezelfde route. Je betrapt jezelf er soms op dat je tien kilometer onnadenkend achter het stuur hebt gezeten. Vooral ‘s avonds, als je de dag nog eens de revue laat passeren. In de ochtend is het toch iets anders. Amper wakker, maar toch meer geconcentreerd op de dag die komen gaat. Je hebt een doel voor ogen. Letterlijk, en bij Weesp zie je dat ding al in de verte. De televisietoren van Hilversum.

Een gezellige convenience

overdiek — Sun, 26 Oct 2008 09:50:12 +0000

Ze is ‘a woman in her own right’, en ik ben apetrots op haar. Binnen enkele maanden doorploegde ze de Nederlandse bureaucratie, die tamelijk omvangrijk is maar wel werkt. Registratie in de gemeente Amsterdam, aanvraag van een verblijfsvergunning, overzetting van haar werkvergunning, omzetting van Britse naar Nederlandse kentekenplaten, aanmelding bij de Kamer van Koophandel, eerste aanbetaling van BTW en als klap op de vuurpijl als directrice en oprichtster van Worldly Wise de ontvangst van een Makro-pasje.

En daar waren we gister, met het complete personeel en relaties (Moeder, vent en twee kids).

Het was een beetje thuiskomen, zo voelde het bij binnentreden van de Makro in Zuideramstel. We zijn geen van allen materialistisch ingesteld, maar onze oogjes begonnen toch, ahum, patriottisch te flikkeren bij de discountprijzen, de volle schappen, de ruime keuze en het gemak waarmee je kon consumeren.

Twee culturen smolten ineen. We ontwaarden en omhelsden met overgave deze onverwachte Nederlands-Amerikaanse combinatie van gezellige convenience.

Met zijn allen naar onszelf kijken

overdiek — Sat, 25 Oct 2008 07:42:54 +0000

Geregeld geef ik lezingen, meestal over multimediale journalistiek. Op scholen in het land, bij collega’s in het buitenland. Ditmaal op een bloggers-conferentie in Amsterdam, Blog08.

Interessante ervaring, citeer ik mijn schoonmoeder – haar beleefde beschrijving van iets afgrijselijks. Maar vol goede moed was ik erheen gegaan, en had er ter voorbereiding zelfs een heus hoofdredactioneel blog voor geschreven.

Wie op het podium zijn of haar verhaal vertelde, was zich onbewust van een Twitter-feed die op het grote scherm langsscheerde. Het leidde tot de ietwat bizarre situatie, waarbij aanwezigen op hun mobiel of laptop boodschappen stuurden naar de Twitter-feed, die vervolgens lachend, wijzend en ginnegappend werd gecontroleerd.

De spreker zelf natuurlijk stond voor Jan Lul.

Zelf deed ik er lustig aan mee. Totdat ik zelf op het podium mocht plaatsnemen. Samen met drie collega’s en een moderator. Een halfuur kregen we voor onze discussie met de zaal. Een gigantisch fiasco. De zaal was niet ge”interesseerd, wij slaagden er niet in om een goed gesprek met elkaar op gang te brengen, en toen ik omkeek, las ik de Tweets waaruit bleek dat wij op het podium er niks van bakten.

Bloggen, zo realiseerde ik me weer eens, doe je het best in je eenzame uppie. Is toch een stuk socialer.

Goed uitzicht op de eerste rij (op het scherm en de mobiel)

Duwen zonder te duwen

overdiek — Thu, 23 Oct 2008 19:02:48 +0000

Twee vrije herfstdagen, twee keer naar de film. Nederlandse films natuurlijk, want die gratis taalles ram ik er subtiel doch genadeloos doorheen. Het werd echter ook een ongevraagd lesje vocabulaire in Hollandse onbeschoftheid zoals ik die niet eerder zo ongenadig aan den lijve had ondervonden.

Voordringen. Wegduwen. Afpakken. Snauwen.

Zomaar vier woorden die op weg naar de popcorn-balie via veelbetekende blikken in ons gezicht werden gesmeten. Het meest opmerkelijk: Niemand corrigeert. Kun je kinderen hun gedrag kwalijk nemen als ouders misdragingen negeren, en soms zelfs aanmoedigen.

Assertiviteit, heet dat. Voor jezelf durven opkomen.

Onbeschoft, noem ik dat. Met weer die verwerpelijke aanvechting diep in me om hetzelfde te doen. Want je laat je kind toch niet wegduwen. Je duwt toch gewoon terug. Of misschien zelfs eerst maar even gaan duwen, want fatsoenlijk in de rij gaan staan is er niet bij. Duwen zonder te duwen, want met een beetje brutaliteit heb je de halve wereld.

Althans, in Nederland.

Even uitstappen en genieten

overdiek — Wed, 22 Oct 2008 06:01:44 +0000

Een halfuurtje duurt het. En zowel ‘s morgens als ‘s avonds tegen het drukke verkeer in. Da’s lekker als forens. Maar het mooiste van reizen naar het oosten in de ochtend is het soms adembenemende landschap. Maandagochtend moest ik gewoon even stoppen, uitstappen en om me heen kijken.

Thuis is waar je spullen zijn

overdiek — Mon, 20 Oct 2008 18:55:38 +0000

Het moest er toch even van komen. Terug naar Engeland, al was het alleen maar om definitief afscheid te kunnen nemen. De verhuizing was snel gegaan. Een late vrijdag in juni was de laatste schooldag, maandag erna kwam de verhuiswagen, dinsdag de vlucht naar Londen en woensdag werd in Amsterdam de huisraad uitgeladen.

‘En hoe voelen jullie je nu’, was mijn vraag aan de kinderen op de achterbank. We reden op de rondweg van Londen. Heel vertrouwd eigenlijk. Een goed antwoord kreeg ik niet. Je huis is waar je spullen zijn, probeerde J. De kinderen dachten er even over na.

Langs de voormalige woning. Door de High Street. Richting de speelweide waar we nog maar drie jaar geleden probeerden cricket te spelen. Blikken van herkenning. Maar was dit ons huis? Dat staat toch in Amsterdam? En voelden we ons niet meer Amerikaans dan Nederlands of Engels?

De kinderen zeiden er niet veel van.

Dat kwam pas na de eerste play date. Lekker spelen met oude kameraadjes. Net als ‘vroeger’. En daags erop gaan eten in het restaurant waar we elke zondag kwamen. Niks veranderd, en toch anders. Toen richting luchthaven, waar ik alvast terug zou vliegen. Want ik moest maandag weer werken.

Let op, papa, dat je links rijdt. Gratis advies van de achterbank. Ook dat was wat mij betreft hetzelfde. Of je nou links of rechts rijdt, of het stuur nou links of rechts zit, het was ons om het even. Hoewel, dat zette me toch wel even aan het denken. Die Britten vertikken het nog steeds, rechts rijden.

Geneugten van een dubbel paspoort

overdiek — Fri, 17 Oct 2008 21:48:47 +0000

Pa heeft er een, ma idem dito. Maar de kinderen hebben twee paspoorten, en daar maken we altijd handig gebruik van als we op een luchthaven arriveren.

Komen we in Amerika aan, sluiten we aan in de kortere rij voor Amerikaanse staatsburgers. Hollandse pa doet dan steevast beetje onnozel, en nooit maakt de immigratie-officier bezwaar. Andersom hetzelfde verhaal. Amerikaanse mama voegt zich op Schiphol bij de drie kaaskoppen.

Half Nederlands, half Amerikaans, en als je het hen vraagt, voelen de kinderen zich een beetje meer Amerikaan. Moeten we wel voor ons houden, nu we in Nederland wonen. Want ik ontwaar allerlei politici die het willen verbieden dat iemand met een dubbel paspoort ambities mag hebben op een hoger ambt.

Hoe leg ik de kwestie Aboutaleb en Leefbaar Rotterdam uit aan mijn kinderen? Hoe leg ik het mezelf uit? Misschien door vast te stellen dat mijn honderd procent Nederlanderschap een ietsiepietsie minder waard is geworden.